Life is a journey of experiences

What do you think life Is? May be Life is a race in your mind, I want to learn this, I want to learn that, I want to become like this, I want to become like that, I want to marry with this person or may be I want to buy a big bungalow-car, I want to do this, I want to do that …and so many things…OMG….! How many dreams we see..! Every day new expectations enter in our life… every single day, we have so much to do, so much to think.. right?? because, it is a part of our life. If we don’t have any dreams or any expectations, how will we move forward ?? How will we achieve our goals?? Well let it go for now, tell me first, what exactly is life for you? And how many such expectations, dreams do you have before you die? Ohh God..! I lost this subject in my college, I lost my job, I would have gotten better; But it’s gone now, I can’t do anything… I am very bad girl, or bad boy…such thoughts, such questions may always come in many people’s mind and always creates a lot of sadness … Well, such people wears a lot of sadness, and hug so much to that sadness, and only think of others What will people say to me?? I failed, what people will think?? What should I do, my job is gone ?? My marriage broke up, what will society say on it ?? And this is what people take so much close to it, even they forget how much did they learn, how much did they enjoy in that moment of life…. they forget everything.. they forget that amazing experience of learning and enjoying the things, and only crying because they did not get any success… such people being sad or the thought of suicide may comes to their mind.. it’s not with everyone, but there are so many people in our society which thinks like these negative thoughts….Think about it, what do you think life is?? An exam? Or a Competition ?? Or just coming in this world, and now want to go from this world ?? Have you ever asked yourself, what is your existence in this world? Why you have born? If not, start to think, and try to find the answers for that…

Shall I tell what think the life is for me??I think life is a journey of beautiful experiences .. in which some experiences are bad, but in this beautifully planned journey, the experiences don’t become like garbage in the river water, they try to not become the part of bad garbage, and just get the best out of it. I mean, it is like, How do you slowly, tastily, happily, taste every single particle of every food that you love… exactly like this we should experience every moment of our life, may be the moment is bad or good, even experience the failure with joy… because from each of those experience we would have taken something, some learning, the happiness, and we forget behind the failure… When we compare ourselves with others, that time we feel more like failure… and that’s actually not the failure… Yes, competition is necessary, but with whom ?? With ourselves right?? If we spend our every day, better than yesterday.. then yes… we are succeeding…Happiness in life is like no other success in the world .. because even if we fail or lose in it, this happiness never diminishes, it always stays with us, at every moment…In this life experience we will always be in the first place .. no one can win in this, and no one can lose… because it’s my life, your life, our life… and you will be the winner of your life… If you don’t decide your success or failure, then who will decide ?? If you do Comparisons, it can always be a failure for you… Build your self-confidence and this is art of living yourself, give it the right turn, and consider this life a journey of experiences… not a race or or competition…Remember, don’t forget to enjoy every moment… So now, what does life feel like ???

జీవితం – అత్యంత దారుణమైన వాస్తవాలు

ఆరోగ్యం

మనం granted గా తీసుకునే అనేక విషయాల్లో ప్రధానమైనది ఆరోగ్యం. మనకి అది ఉన్నంతసేపు దాని గురించిన తలపు ఉండదు. అనారోగ్యం వచ్చాకే దాని విలువ తెలిసేది. ఆరోగ్యంగా ఉండడమే మనిషికి default state. కాబట్టి అది ఉంటే పెద్ద విషయం కాదు కానీ లేకపోతేనే పెద్ద విషయంలా అనిపిస్తుంది. ఆరోగ్యకరమైన ఆహారం తీసుకుంటూ, ఒత్తిడిని తగించుకుంటూ, మంచి జీవనశైలిని కలిగి ఉన్నా కూడా మనం అనారోగ్యం పాలు అవ్వచ్చు. అసలు మన తప్పేమీ లేకుండానే కొన్నిసార్లు మనం అనారోగ్యానికి గురి అవ్వచ్చు. ఇన్ని కోట్ల components ఉన్న అద్భుత జీవ యంత్రమైన మన శరీరం ఏదో ఒక సమయంలో ఒక విషయంలో చేతులు ఎత్తెయ్యచ్చు. Anything could go wrong.

కుటుంబం

మన కుటుంబం మనకి బలమూ, బలహీనతా. ఆరోగ్యంలాగానే మంచి కుటుంబం విలువ కూడా అది లేనివాడికి బాగా తెలుస్తుంది. రక్తసంబంధం అయినంత మాత్రాన ఆ బంధం మనకి మంచి చేసేదే అవుతుందని ఏమీ లేదు. కొన్ని బంధాలు చేసే గాయాలు చితి వరకూ వెంటాడతాయి మనని. ఇది extended family విషయంలోనే కాదు. తలిదండ్రులు, పిల్లలు, తోబుట్టువులు లాంటి immediate family విషయంలో కూడా వర్తిస్తుంది.

మానసిక అనారోగ్యం

మానసిక అనారోగ్యం అన్నది మన భారతీయ సమాజంలో మనం ఊహించేదానికన్నా ఎక్కువే ఉంది. మానసిక సమస్యలకి కూడా వైద్యం అవసరం. కానీ అదంతా రోగి ‘బుర్రలో’ పుట్టినదే అని కొట్టి పారేస్తారు కొందరు. అది ఒక్కోసారి నిజమే అవ్వచ్చు కానీ అన్నిసార్లూ కాదు. భారత జట్టు క్రికెట్ మ్యాచ్ ఓడిపోయిందని, ఆఫీస్‌లో బాసు తిట్టారని, ఇంట్లో నాన్న తిట్టారనీ మనం డిప్రెస్ అవుతాం. ఆ బాధ కొంత సమయం తరువాత తగ్గిపోతుంది. కానీ clinical depression అలాంటిది కాదు. దానికి తప్పనిసరిగా వైద్యం కావాలి. అది ఆధ్యాత్మిక ప్రవచనాలు వింటేనో, యోగా, ధ్యానాల వంటివి చేస్తేనో తగ్గిపోయేది కాదు. మానసిక అనారోగ్యాన్ని మనం బాగు చెయ్యాలి అంటే మొట్టమొదట చేయాల్సింది దాన్ని మనం acknowledge చెయ్యడం. దాన్ని ఒక taboo లాగా చూడకపోవడం.

మన గుణాలే మనకు ఆస్తి

ఆత్మసంతృప్తి:

అంగట్లో అన్నీ ఉన్నా అల్లుడి నోట్లో శని ఉన్నట్లు.

పైన సామెతలో చెప్పినట్లు మనకుకొన్ని సార్లు అన్నీ ఉన్నప్పటికీ మనకి ఇష్టమైన పని చేయలేక పోవడం వల్లనో లేక మరే ఇతర కారణాల వల్లనో మన జీవితంలో ఏదో మిస్ అవుతున్నాం అనే ఫీలింగ్ లో పడి ఉన్న ఆనందాలను చూడలేము.

అలా కాకుండా మన మనసుకు నచ్చిన పని చేస్తూ, ఎవరినీ బాధ పెట్టకుండా అలా అని వారి చెప్పు చేతుల్లోనే నడవకుండా మనల్ని మనం హ్యాపీ గా ఉంచుకున్నంత కాలం మనం అదృష్టవంతులమే.

పాజిటివ్ ఆటిట్యూడ్:

జీవితంలో మనం పుట్టడమే పూల పాన్పు పై పుట్టుక పోయినా మన ఆలోచనా విధానం పాజిటివ్ గా ఉంటే మన జీవిత లక్ష్యాన్ని కొంచెం ఇష్టంతో కష్టపడి అయినా సాధించవచ్చు.

ఆత్మ విశ్వాసం:

మనం జీవితంలో చేయాలి అనుకున్న పనులు చేసే ప్రయత్నంలో చాలా మంది వారి మాటలతోనే మనల్ని వెనక్కు లాగే ప్రయత్నం చేస్తారు. అలాంటి వారిని పట్టించుకోకుండా ఆత్మ విశ్వాసంతో ముందుకు వెళ్తే మనం గెలిచినట్లే.

ఆశ మానవుని శ్వాస

మానవునికి కోరిక, ఆశలు చిన్నప్పటి నుంచి పెరుగుతూ ఉంటాయి. మంచిగ బ్రతకాలి అని తహ తహ లాడుతుo టాడు. ఇది సహజం.

నమ్మకం అనేది ఒక వ్యక్తి పై ఆధార పడి ఉంటుంది. మీ పై మీకు నమ్మకం ఉన్నా ఒక్కోసారి విజయం రుచి చూడలేరు. ఒక్కోసారి ఎంత ప్రయత్నించినా ఫలితం రాదు. కానీ అలాగని నిరుత్సాహం ఉండొద్దు. ముందుకే పోవాలి.

ఇప్పటి పరిస్థితుల్లో ఒక రోజు ముగిసింది అంటే మనం విజయం సాధించినట్టే.

అడుగడుగునా ఆటంకాలను ఎదిరించి పోరాడాలి. కోరికలు, ఆశలు ఒకరికి చెప్పుకునే వి కావు. అవి స్వతహాగా మనకి మనమే పెట్టుకొని ప్రయత్నించాలి.

మన మంచికి చేసే కోరికలు ఉండాలి కాని చెడుకి ఉపయోగ పడేవి వ్యర్దం.అవి ఎప్పటికైనా నశిస్తాయి.

ప్రయత్నించ కుండా ఏవి జరగవు. ఆశ ఉన్న ప్రయత్నం లేక పోతే వ్యర్థమే. పక్క వాడి విజయం చూసి మీరు అలా అవ్వాలని భావిస్తే నా దృష్టిలో అది తప్పు.అది అత్యాశ అవ్తుంది.

ఒకరి ప్రణాళిక ఇంకొకరితో కలవదు. మీ దారి మీదే. మీ విజయం మీదే. మీ విజయ పయనంలో ఎన్నో సలహాలు సూచనలు వస్తూ ఉంటాయి. అవి పట్టించు కోక పొతే మంచిది. చాలా రకాల సలహాలు మనకి తెలీకుండానే మనలో విశ్వాసాన్ని తీసేస్తాయి.

ముందు నేను నా ఆశల్ని ఎలా నెరవేర్చు కోవాలి అని పలు మార్గాలు మీరే ఎంచుకుంటే , వాటి కోసం ప్రయత్నిస్తే మంచిది. విజయం వస్తుందా లేదా అనేది తరవాత సంగతి. ఎంత బాగా ప్రత్నించాము అన్నది ముఖ్యం. 100% శాతం ప్రయత్నించి ఓడిపోయిన మీరు గెలిచారని అనుకోవాలి.

Desire is the first step to growth. Not every desire yields expected results. Results are arbitrary. Winning doesn’t matter as long as you battle out the best ways to success. Put your heart and soul in what you do, rest doesn’t matter.

సంతృప్తికరమైన జీవితం vs విజయవంతమైన జీవితం

అత్యంత జనసాంద్రత కలిగిన దేశంలో పుట్టి ఏ ఇబ్బందిలేకుండా బ్రతకటమే పెద్ద పోరాటం. మన దేశంలో ఉదయాన్నే లేచి పాల ప్యాకెట్ కోసం కూడా క్యూలో నిల్చోవాలి. పోనీ పరిస్థితులు మారి అంతా ఫోన్‌లోనే అయిపోతుంది అనుకున్నా, సంక్రాంతికి ఇంటికి వెళ్ళటానికి ట్రైన్ టికెట్ నుండి తిరుమల దర్శనం టికెట్ వరకూ అన్నీ నెలల ముందు బుక్ చేసుకుంటే కానీ దొరకని పరిస్థితి. అలాంటిది జీవితాన్ని మార్చుకునే ఒక అవకాశం దొరకటం ఎంత కష్టమో చెప్పేపని లేదు.

అవకాశాలు, అదృష్టాలు సంగతి పక్కన పెట్టినా, జీవితంలో మనం తీసుకునే డెసిషన్స్ మన భవిష్యత్తుని నిర్ణయిస్తాయి. మనం బ్రతికున్నంత కాలం నిరంతరం డెసిషన్స్ తీసుకుంటూనే ఉండాలి. ఉదయాన్నే ఎన్నింటికి లేవాలి, ఏం వర్క్ అవుట్ చెయ్యాలి, ఏం బ్రేక్‌ఫాస్ట్ తినాలి, ఏ బట్టలు వేసుకోవాలి తో మొదలు పెట్టి కెరీర్ డెసిషన్స్, రిలేషన్‌షిప్ డెసిషన్స్, ఫైనాన్షియల్ డెసిషన్స్.

These decissions make our life.

కానీ దురదృష్టం ఏంటంటే ఆ నిర్ణయాలు తీసుకోవటంలో మనకి పూర్తి స్వేచ్ఛ ఉండదు. మన మీద ఆధారపడిన లేదా ఆశలు పెట్టుకున్న కుటుంబం, తేడా కొడితే ఏమయిపోతామో అన్న స్వంత భయాలు మనల్ని లిమిట్ చేసేస్తాయి. పీర్ ప్రెషర్ – పక్కవాడు బానే ఉన్నాడు అలానే ఉంటే పోతుందేమో, ఇప్పుడు కొత్తగా ఏదో చెయ్యటం ఎందుకూ, నలుగురూ వెళ్ళే దారి మనది కాని దారైనా అదే సేఫ్ అనే ఆలోచనలు మనల్ని దారి మళ్ళిస్తాయి.

ఒకసారి రోడ్డు మారాక డెస్టినేషన్ కూడా మారిపోతుంది. లేదా అదే డెస్టినేషన్‌కి చేరినా కాలాతీతమయిపోతుంది. ఒక డెసిషన్ తీసుకునేప్పుడు భవిష్యత్తు ఎలా మారుతుందో తెలియదు కాబట్టి, ఈ పరిస్థితిని మనం తప్పించుకోలేం.

తీసుకున్న ప్రతి నిర్ణయం కలిసొచ్చినవాడిని విజేతగా చెప్పుకుంటాం. విజేతల కథలే సెలిబ్రేట్ చేసుకుంటాం.

Talent or harwork alone doesn’t make us successful. You have to be at the right place at the right time.

విజేత కాలేకపోయిన వాడి కథలు కూడా జనాలు తెలుసుకోవాలి. వాటిని కూడా సెలెబ్రేట్ చేసుకోవాలి. ఎందుకంటే అవి జీవితాలు కాబట్టి. మనలాంటి మనుషుల జీవితాలు కాబట్టి.

జీవితం programmed గా నడవదు. unpredictable గానే ఉంటుంది. కాబట్టి మనం విజేతలుగానే బ్రతకాలి అనే ఒత్తిడి పెంచుకోవటం అనవసరం. ఏ regret లేకుండా బ్రతకటం నేర్చుకోవాలి. నిజానికి అపజయాలు కాదు మనల్ని బాధపెట్టేవి. అసంతృప్తి, విచారం మన జీవితాల్ని దుఃఖమయం చేస్తాయి. ఫిలసాఫికల్‌గా అనిపించినా మనం నేర్చుకోవాల్సిన నిజం “ఫలితాన్ని కాదు ప్రయత్నాన్ని, ప్రయాణాన్ని ప్రేమించాలి, ఆస్వాదించాలి”.

కానీ మన జీవితాన్ని పూర్తిస్థాయిలో ఆస్వాదించటం మన చేతిలోనే ఉంటుంది. Regrets ని పక్కన పెట్టి జీవితాన్ని ఆస్వాదించటానికి ప్రయత్నిద్దాం.

మనిషి జీవితానికి పరమావధి

మనిషి జీవితానికి పరమావధి: జ్ఞానం.

జ్ఞాని ఎలా అవుతాడు?

సత్యం తెలుసుకున్నపుడు.

ఏది సత్యం?

సత్యం జ్ఞానమనంతం బ్రహ్మ

విశుధ్ధపరం స్వతస్సిధ్ధం

నిత్యానందైకరసం ప్రత్యగభిన్నం

నిరంతరం జయతి.

(తైత్తిరీయోపనిషద్ నుండి)

బ్రహ్మము సత్యము, అదియే జ్ఞానస్వరూపము, అది అనంతము. అలాగే అది శుధ్ధము, నిత్యము, పరము, స్వతసిధ్ధము అయినది. ఆనంద స్వరూపమైన బ్రహ్మము అభిన్నమైనది. బ్రహ్మము ఎల్లప్పుడూ ఉండేది, ఎల్లప్పుడూ జయము కలిగి ఉండేది.

సత్యం: ఆది, మధ్యాంతములు లేనిది, శాశ్వతమైనది, సర్వ వ్యాపి, సర్వ శక్తివంతమైనది, నిర్వికారం, నిరాకారం, నిర్మోహం, నిరామయం, నిత్య చైతన్యం, అనంతం –

ఆ సత్యమే దైవం.

సత్యం తెలుసుకున్నాక ఏమవుతుంది?

జ్ఞాని అవుతాడు.

తరువాత?

జ్ఞాని తనను తాను తెలుసుకుంటాడు.

తెలుసుకొని, తనను తాను సాధన ద్వారా జయిస్తాడు.

జయించినాక ఏమవుతుంది?

తాను, సత్యం వేరు కాదని గ్రహిస్తాడు.

గ్రహించి?

అహం బ్రహ్మాస్మి, అని తెలుసుకుంటాడు.

తరువాత?

సత్యమే దైవం, తనే సత్యం.

జ్ఞాని దైవం లో ఐక్యమవుతాడు.

మోక్షం సాధిస్తాడు.

మనిషి పరమావధి: జ్ఞాన సముపార్జన ద్వారా మోక్ష సాధన.

ఇది మనిషికి తప్ప, మరే ప్రాణికి సాధ్యం కాదు.

జీవితం – ముగిసే పరిభ్రమణ చక్రం

స్త్రీ పురుష సమాగమం దగ్గరనుండీ మొదలయ్యే ప్రాణి ఆవిర్భావం నుంచీ జీవి యొక్క అంత్యేష్టి వరకూ సాగే ప్రతీ దశా చాలా చిత్రంగా అనిపిస్తుంది . స్త్రీ పురుషుల మధ్య ఆకర్షణను సూత్రంగా కట్టి ” వాంఛ ను ” తీవ్రంగా వారిలో కలగచేసి సుఖాన్ని ఎరగా ఉంచి తర్వాత తరానికి సృష్టిని కొనసాగేలా చేయడం ప్రకృతి యొక్క గొప్ప ఎత్తుగడ.

కొన్ని కోట్ల పురుష కణాలలో ఒకటే స్త్రీ అండంతో జతకట్టి ఓ నూతన జీవిని ఏర్పరచడం , లోలోపలే ఆ శిశు ఎదుగుదలా క్రమమమంతా ఓ అద్భుతమైతే అంతవరకూ ఆ జీవిని పోషించడానికి తగిన ఏర్పాట్లు లోపలే తదనుగుణంగా జరగడం , ఆ జీవి ఎదుగుదల పూర్తయ్యాక తల్లి భగరంద్రము నుండే వెలుపలకి రావాలని యత్నించి సఫలీకృతమవ్వడం – అంతలా తనని శారీరకముగా శ్రమ పెట్టిన ఆ నూతనప్రాణిపై తల్లికి కోపమూ ద్వేషమూ కాక తను ఇప్పటివరకూ పడ్డ బాధను సైతం మరిచి సాకేంత అనురాగం వెంటనే జనించడం , ఆ వాత్సల్యం వృద్ధి చెంది ప్రేమగా పరిణమించడం ఒక ఎత్తైతే నూతనంగా పిల్లో పిల్లవాడో పుట్టినవెంటనే దాని పోషణ నిమిత్తమై తల్లి రొమ్ములలో పాలు పుట్టడం , అది కుడుచుకుంటూ ఆ శిశువు ఆకలితీర్చుకోవడం , ఏమాత్రమూ , ఏ పనీ చేసుకోలేని ఆ పిల్లవానికి అన్నీ తామై తల్లితండ్రులు సేవలు చేయడం ఇవన్నీ సృష్టిలో గొప్ప అద్భుతాలు

లోకంలో పడ్డ ఆ శిశువుకి ఇంద్రియ జ్ఞానం ఎలా కలుగుతుందో అసలు ? ప్రతీదీ ప్రశ్నించుకొని సమాధానపరుచుకొని దానిని జ్ఞానంగా నిక్షిప్తం చేసుకొని దానిని తదనుగుణంగా తన జీవితంలో వాడుకుంటూ ఆ జీవి వ్యక్తిత్వాన్నీ , ఓ ఆలోచనాధోరణినీ ఏర్పర్చుకోవడం , ఆ తర్వాత బంధాలూ , బంధుత్వాలూ, అహంకార మమకార తత్సంబంధిత విషయాలన్నీ మనసుకు కల్పించుకొని ” ఏదైనా చేయగలను , ఏదైనా సాధించగలను ” అనే ధోరణి ప్రదర్శించడం చివరికి వృద్ధాప్యమొచ్చి ఏదో కారణం చేత శరీరం శుష్కించి మరణించడం.

” నేను ” అనే భావం ఏర్పడకముందు – ఏమీ తెలియని , ఏమీ తనకు తానుగా పనులు చేసుకోవడం రాని స్థితిలో శిశువుగా మొదలైన జీవి ప్రయాణం ” నేను ఏమైనా చేయగలను – మరోకరి సాయం లేకపోయినా ఏదైనా సాధించగలను ” అనేంత ధీమాతో కొనసాగి చివరికి మరలా శిశువులా , ఏ పని చేయడానికైనా శరీరం సహకరించక మరోకరిపై ఆధారపడుతూ మలమూత్రాదుల మధ్యలో శరీరం ఉంటున్నా ఏమీ చేయలేని స్థితికి చేరుకొని ఈ ” నేను ” అనే భావన ఎంత అల్పమైనదో తెలుసుకొని తన అస్థిత్వాన్ని గురించి చింతన చేస్తూ ముగియడం – ఇదంతా ఎక్కడ మొదలైందో తిరిగి అక్కడే ముగిసే పరిభ్రమణ చక్రంలా అనిపిస్తుంది నాకు

యండమూరి గారు వ్రాసినట్లు ” అధ్యయనం చేయాలే కానీ మనిషి జీవితాన్ని మించిన గొప్ప వేదం మరోకటి లేదు “