తూర్పు నావికా దళం – విశాఖపట్నం

విశాఖపట్నం అనేది సముద్ర తీర ప్రాంతం. పైగా బంగాళాఖాతానికి పూర్తిస్థాయి సరిహద్దు ప్రాంతం కూడా. కాబట్టి శత్రువులు లేదా ఆగంతకులు సముద్ర మార్గాన చొరబడకుండా ఉండాలంటే, రక్షణ ఏర్పాట్లు కూడా చాలా అవసరం. ఈ రక్షణ అవసరాలను తీర్చడానికే భారత ప్రభుత్వం ఆధ్వర్యంలో తూర్పు నావికా దళం అనేది ఏర్పడింది. ఇది భారతదేశపు అది పెద్ద నావికాదళం. భారత నావిక దళాలలో దీనికి ఒక ప్రత్యేక స్థానం ఉంది.

వీరి ప్రధానమైన కర్తవ్యం సముద్ర మార్గాన పహారా కాస్తూ, ఆగంతకులు ఎవరూ ఆ మార్గాన మన దేశ సరిహద్దులలోకి రాకుండా చూడడం. అలాగే ఉగ్ర దాడులను ఎదుర్కోవడం. అందుకోసం నిరంతరం కొన్ని వందల మంది నావికాదళ సైనికులు ఈ ప్రాంతం చుట్టూ సముద్ర మార్గాన పహారా కాస్తూనే ఉంటారు. ఇందుకోసం ఆర్మీ, వైమానిక దళ సహాయం కూడా తీసుకుంటూ ఉంటారు. అలాగే ఆ అంశాలలో కూడా తమ సైనికులకు శిక్షణ ఇస్తుంటారు.

తూర్పు నావికాదళం పరిధిలో ఆంధ్రపదేశ్, ఒడిస్సా, పశ్చిమబెంగాల్, తమిళనాడు రాష్ట్రాలు.. అలాగే అండమాన్, నికోబర్ కూడా దీవులు ఉన్నాయి. అయితే వీటి అన్నింటికి ప్రధాన స్థావరం ఆంధ్రప్రదేశ్ రాష్ట్రంలోని విశాఖపట్నం మాత్రమే.

1971లో పాకిస్తాన్‌పై యుద్దంలో భారత్ గెలుపు సాధించడంలో తూర్పు నావికా దళం పాత్ర ఎంతో ఉంది. అలాగే ఈ మధ్యకాలంలో విశాఖపట్నంలో కోస్టల్‌ భద్రతను, పెట్రోలింగ్‌ను పటిష్టపరిచడానికి అధునాతన ఏర్పాట్లు చేస్తున్నారు. అందుకే నావికా దళానికి చెందిన ఏ ప్రాంతాలలోకి ఇతరులు రావడానికి వీలులేదు. అనుమతి లేకుండా ఎవరైనా అలా ప్రవేశిస్తే, వారు శిక్షార్హులు. అలాగే డ్రోన్ కెమెరాలు కూడా వాడకూడదు.

తూర్పు నావికా దళానికి సంబంధించి ఎన్నో జలాంతర్గాములు, ఓడలు, నౌకలు విశాఖలో ఉన్నాయి. వాటికి సంబంధించిన మరమ్మత్తులు, రిపేర్లు మొదలైనవాటిని నేవల్ డాక్‌యార్డులో చేస్తుంటారు. అలాగే విశాఖపట్నంలో హిందుస్తాన్ షిప్ యార్డు అనే ప్రభుత్వ సంస్థ ఉంది. ఇక్కడ ఇతర నౌకా నిర్మాణాలు కూడా చేస్తుంటారు. ఒకప్పుడు ఇది షిప్పింగ్ శాఖ వారి ఆధ్వర్యంలో నడిచేది. కానీ 2010 లో భద్రతా అంశాలు ఇత్యాది కారణాల వల్ల, దీనికి కూడా భారత రక్షణ శాఖ తమ పరిధిలోకి తీసుకొచ్చేసింది. అలాగే విశాఖపట్నంలో పోర్టు కూడా ఉంది. ఇక్కడ ఇతర దేశాల నుండి, రాష్ట్రాల నుండి కూడా నౌకలు వస్తుంటాయి. 

విశాఖపట్నంలోని తూర్పు నావికా దళంలో అనేక బేస్‌లు ఉన్నాయి. అందులో ఐఎన్ఎస్ సర్కార్స్ అనేది లాజిస్టక్స్ మరియు పరిపాలన కేంద్రం. ఇక్కడ నావికాదళ అడ్మినిస్ట్రేటివ్ సిబ్బంది ఉంటారు. అలాగే ఐఎన్ఎస్ డేగా అనేది నేవల్ ఎయిర్ స్టేషన్. ఇక్కడ నుండే నావికా దళ విమానాలు బయలుదేరతాయి. అలాగే ఐఎన్ఎస్ వీరాబాహు అనేది జలాంతర్గాముల కేంద్రం. ఇక ఐఎన్ఎస్ శాతవాహనలో నేవీ ఉద్యోగులకు శిక్షణ ఇస్తుంటారు. అలాగే ఐఎన్ఎస్ కళింగలో మిసైల్స్ అందుబాటులో ఉంటాయి. ఐఎన్ఎస్ ఏకశిలలో మెరైన్ గ్యాస్ టర్బైన్ మెయిన్‌టెనెన్స్ చేస్తుంటారు. ఐఎన్ఎస్ కర్ణలో మెరైన్ కమాండోలు శిక్షణ పొందుతూ ఉంటారు. అలాగే యుద్ధ నౌకలను నడిపే శిక్షణ కేంద్రం కూడా విశాఖలో ఉంది.

ఎయిర్ క్రాఫ్ట్ క్యారియర్

సాధారణమైన ఓడలు తాను వెళ్ళే దిశ మార్చుకోవడానికి చాలా కష్టం అవుతుంది. దాని దిశ మార్చుకోవడానికి కనీసం 90 నిమిషాల నుంచి అది ఎంత పెద్దది అన్నదాన్ని బట్టి చాలా సమయం తీసుకుంటుంది. మెల్లిగా ఇంజన్లు మార్చుకున్న తిప్పుకోవాలి. బైక్ తిప్పినట్టు టక్కున తిప్పలేరు, ఒక సర్కిల్‌లా తిరగాలి. ఎయిర్‌క్రాఫ్ట్ క్యారియర్ షిప్‌లో యుద్ధ విమానాలు ఉంటాయి. ఆ యుద్ధ విమానాలను లాంచ్ చేసి, ఆకాశంలో ఎలాగైనా తిప్పి శత్రువుల ఓడల మీద దాడులు చేయగలవు. ముందు చెప్పుకున్నట్టు ఓడలు అన్నవి ఆ యుద్ధ విమానాల దాడి నుంచి తప్పించుకోవడానికి తప్పుకోవడమో, దారి తిప్పుకోవడమో చాలా కష్టం. కాబట్టి, ఎయిర్‌క్రాఫ్ట్ క్యారియర్లు అన్నవి ఒక సముద్రం మొత్తాన్ని సంరక్షించగలవు. ఐతే, మరో సమస్య ఏమిటంటే ఎయిర్‌క్రాఫ్ట్ క్యారియర్‌ అయిన ఓడ కూడా ఒక ఓడే కదా. దానికి ఇతర నౌకలకు ఉండే వల్నరబిలిటీ తిప్పుకోలేకపోవడం ఉంటాయి. తద్వారా ఎదుట ఒక మిస్సైల్ షిప్ వచ్చి ఎలాగోలా ఎయిర్‌క్రాఫ్ట్ ఎటాక్‌ నుంచి తనను తాను కాపాడుకుని క్యారియర్ షిప్ మీద దాడి చేస్తే అంతటి ఎయిర్‌క్రాఫ్ట్ క్యారియర్ ఓడ కూడా చటుక్కున నాశనమైపోతుంది. దాని వల్ల ఈ పవర్‌ఫుల్ ఎయిర్‌క్రాఫ్ట్ క్యారియర్ షిప్‌ని కాపాడడానికి చుట్టూ చాలా ఎస్కార్ట్ ఓడలు ఉంటాయి. సర్వీస్‌ షిప్‌లు, ప్రొటెక్షన్ షిప్‌లు – ఇలా చాలానే ఒక ఎయిర్‌క్రాఫ్ట్ క్యారియర్ షిప్‌ చుట్టూ ఎప్పుడూ ఉంటాయి.

ఇలా ఒక్క ఎయిర్‌క్రాఫ్ట్ క్యారియర్ ఓడ విశాఖపట్టణం దగ్గర ఉంటే ఇటు బంగ్లాదేశ్‌ నుంచి అటు శ్రీలంక వరకూ బంగాళాఖాతం మొత్తాన్నీ మన కోసం సంరక్షించగలదు. ఆ ఒక్క ఎయిర్‌క్రాఫ్ట్ క్యారియర్ ఓడ ఉండగా ఆ మూల నుంచి ఈ మూల దాకా ఏ ఒక్క శత్రు నౌకా వెళ్ళలేవు. ఎందుకంటే – సముద్రంలో మనకు ఒక డిఫెన్స్ ఎయిర్‌పోర్టు ఉన్నట్టే కదా. ఫైటర్ జెట్‌లు చాలా చిన్నవిగా ఉంటాయి, చాలా వేగంగా ప్రయాణించగలుగుతాయి. బంగాళాఖాతం మధ్యలో ఎయిర్‌క్రాఫ్ట్ క్యారియర్‌ని నిలబెట్టి అక్కడ నుంచి ఫైటర్‌ జెట్‌లను పంపుతూ హిందూ మహా సముద్రం నుంచి బంగాళాఖాతంలోకి రాబోతున్న శత్రు నౌకలను అడ్డుకోవచ్చు. అంత పవర్‌ఫుల్.

ఫోటో క్రెడిట్స్: Indian Navy, GODL-India

ముందే చెప్పినట్టు సముద్రంలోకి వెళ్ళి ఫుల్ యాక్టివ్‌గా ఉన్న సమయంలో ఫ్యుయెల్, మెయింటైనెన్స్ వంటి అన్ని ఖర్చులూ కలిపి చూస్తే రెండు కోట్ల రూపాయలు అవసరం, దాన్ని నిర్వహించడానికి ఐదువేల మంది వరకూ పనిచేస్తారు. ఇలాంటిది అసలు కమిషన్ చేసి, తయారుచేయించడానికి ఎంత ఖర్చు అవుతుందో ఊహించుకోండి.

మొత్తంగా చెప్పేది ఏంటంటే – దాన్ని నిర్వహించడం చాలా ఖర్చుతో కూడిన పని, దాన్ని తయారుచేయడానికి సంవత్సరాలకు సంవత్సరాలు పడుతుంది, ఎంతో ఖర్చు అవుతుంది, అలానే ఆ ఒక్క ఓడ ఒక సముద్రం మొత్తాన్ని మనకోసం ప్రొటెక్ట్ చేసేయగలదు. ఇవన్నీ కలిపి చూస్తే మనకు ఒక్క ఎయిర్‌క్రాఫ్ట్ క్యారియర్ ఉన్నా కూడా ఎంత అడ్వాంటేజ్ అన్నది తెలుస్తుంది. 

Guardrails on Aircraft Carriers

They are six-inch high rails called scuppers that are located around most of the carrier’s deck edge. However since space on a flight deck is very limited, oftentimes part of an aircraft and/or its stores will necessarily hang over the deck edge when parked, as seen in the below photo. Any higher railing would interfere with this.

Furthermore as Barry Hampe correctly explains, there is really no need for railings since aircraft are tied down by multiple chains to the flight deck, or under close control while moving. And if an aircraft decides to go over and off the deck, a railing would not stop it in most cases. The scuppers are more for smaller equipment or flight deck personnel, along with nets on the carrier’s side to catch someone blown overboard.

Flight deck edge scupper and nets. The metal chute between the nets is actually for jettisoning ordnance overboard.

Jets used by the Indian Navy

As per information recorded in public domain as of today, Indian Naval Air arm has about 270 aircraft of which 45 are combat jets. These 45 fighter jets are operated by the following two squadrons based in INS Hansa, Goa.

  • INAS 300, The White Tigers
  • INAS 303, The Black Panthers

The jet we are talking about is the naval variant of the ubiquitous Fulcrum, the MiG-29K (single seater) & MiG-29KUB (twin seat trainer).

This was commissioned in the Navy in 2013 & is a true swing role aircraft which carries enough punch to undertake Air Dominance and Power Projection missions simultaneously. It takes Indian naval aviation from a defensive stature to one of dominance.

Though you can read most of the specs on Wikipedia (refer footnotes section), few major characteristics of this aircraft is that the MiG-29 “K” is a highly advanced variant of the widely respected MiG-29. It has a multi-function radar having a detection range of 120 km for a fighter sized target & 300 km for ships. It also an auto-throttle system which enhances it’s landing accuracy on the aircraft carrier.

The airframe and undercarriage are reinforced to withstand the stress experienced upon carrier landings. Folding wings, an arrestor hook, and catapult attachments were added for carrier operations. Engines now produce 7% more thrust & the internal fuel capacity is increased from 3.3 ton to 4.5 ton giving it a radius of action of up to 850 km.

INS Vishal Aircraft carrier

INS Vishal, also known as Indigenous Aircraft Carrier 2, is a planned aircraft carrier to be built by Cochin Shipyard Limited for the Indian Navy.

> It is intended to be the second aircraft carrier to be built in India after INS Vikrant.

> INS Vishal was conceived as a 65,000 tonne aircraft carrier, embarking 55 aircraft and costing Rs 60,000 crore. After the MoD objected to the cost, the navy downsized the proposal to a 50,000-tonne carrier costing about Rs 50,000 crore.

> At an estimated $5 billion, the fully equipped INS Vishal may be most expensive piece of machinery in the arsenal of India, which wants to match the pace at which China is developing its aircraft carriers. The final cost will also depend on the hardware installed.

> In India’s neighbourhood, Pakistan and Sri Lanka don’t possess aircraft carriers. China, which already has the 40,000-tonne CNS Liaoning, is developing a 50,000-tonne aircraft carrier. It plans to develop two more.

> An aircraft carrier, complete with fighter squadrons called Carrier Battle Groups (CBG), gives a navy strategic depth in the oceans.

> A CBG can control around 200,000 square nautical miles and can moving more than 600 nautical miles a day. The distance between Chennai and Colombo by the sea is 401 nautical miles.

> The INS Vishal will be the first non-Western aircraft carrier equipped with the complex CATOBAR launch capability.

CATOBAR aircraft launch systems put less strain on the airframe of planes during takeoff reducing maintenance cost in the long run and also allows carrier-based aircraft to carry a heavier weapons payload. Furthermore, CATOBAR launch systems increase the sortie rates of carrier air wings by allowing a faster landing and takeoff rate.

> The Indian Navy’s preference for the CATOBAR aircraft launch system indicates that the new warship will in all likelihood not carry MiG-29K Fulcrum fighter jets, the current mainstay of India’s naval combat aviation.

> Navy is planning to put rafael and LCA Tejas on INS Vishal.

Indian Navy – Facts

1. Indian Navy is the fourth most powerful navy in the world.

Aircraft Carriers:1 (INS Vikramaditya) ; 1 more is in construction phase.

2. There are 79,083 active service personnel presently in the Navy.

3. Indian Naval Academy (INA) situated at Ezhimala Kerela is the largest of its kind in Asia

4. Chhatrapati Shivaji Raje Bhosale is considered as the Father of Indian Navy.

5. The Indian Navy’s first independent mission was against the Portuguese Navy during the liberation of Goa in 1961.

6. INS (Indian Naval Ship) Vikrant was the navy’s first aircraft carrier and the oldest aircraft carrier in the world.

7. The Sagar Prahari Bal (SPB) formed in March 2009 after the 26/11 Mumbai attacks, is the unit of the Indian Navy responsible for patrolling India’s coastal waters.

8MARCOS or Marine Commandos, nicknamed magarmach, are the special operations (very secretive) unit of the Indian Navy.

They are widely feared by terrorists who call them ‘ Dadiwali fauj ‘ because of their bearded disguises in civil areas. They played a huge role during the rescue mission of the hostages during the 26/11 attacks of Mumbai.

9The MARCOS are given rigourous training that they can undertake operation on any terrain. They face a 90% drop-out rate during training and recruitment.

10.There are only two naval aerobatic teams in the world and one of them is our country’s navy. It is known as Saagar Pawan .

11. Indian Navy uses a multi-band communication satellite called GSAT – 7.

It helps Indian Navy to acquire the blue water capabilities, which means an oceangoing fleet is able to operate on the high seas far from its nation’s homeports.

12. The Indian Navy has successfully completed an expedition to the North Pole and the South Pole.

13. Indian Navy was the first navy to send a submariner on an expedition to Mt. Everest!

14. The sole ship lost by the Indian Navy in a war was INS Khukri in the war of 1971. The ship was headed by Captain MN Mulla who ordered evacuation of all the sailors on board and went to the depth of the ocean with Khukri.

15. Indian Navy has no recipient of the glorious Param Veer Chakra.

16. Indian Navy has three commands: Eastern Command in Vishakhapatnam, Western Command in Mumbai and Southern Command in Cochin. Flag Officer Commanding-in-Chief is the head of each command center.

17. Indian Navy has significant contribution in combating Somali pirate in order to ensure safe passage of merchant ships. Here is a video :

18. The Indo-Pak war of 1971 also known as Bangladesh independence war, was the first war when Indian Navy projected its might. In the war of 1965 the Navies role was to escort merchant ships to India.

19. In operation Trident, Only three missile boat of the Killer Squadron attacked Karachi port and incapacitated the Pakistani supply route.

20. In operation Trident the three missile boats named INS Nipat, INS Nirghat & INS Veer were communicating with each other in Russian as the officers on the ships knew Russian. This confused the Pakistani interceptors about the reality of the boats.

21. INS Arihant a 6,000 tonne vessel is India’s first indigenous nuclear powered ballistic missile submarine.

22. After the induction of Kalam-4 (K4) Submarine Launched Ballistic missile (SLBM) on INS Arihant, India will complete its nuclear traid.

23. India will have its first supercarrier in INS Vishal by 2025.

24. This fact is my favorite, In case of war if Indian Navy applies a naval blockade at Port Bin Kasim (Karachi), then the Indian Army has the capability of reach Afghanistan cutting across Pakistan in 14 hours.

India’s Submarines

Present-

India currently possesses 15 Submarines.

1 Arihant Class Nuclear Submarine.

1 Akula Class Nuclear Submarine.

9 Sindhughosh Class Submarines.

4 Shishumar Class Submarines.

Under construction/in trials-

India currently has 8 more Submarines under construction or in trials.

6 Kalvari Class Submarines.

The first one enters service next month, while the 6th and the final one by 2020–21.

2 more Arihant Class Nuclear Submarines-

First one, the INS Arihant is already active. The second one, INS Aridhaman is in trials and is expected to be ready by 2018 , while the unnamed third one by 2020–21.

So India adds 8 more Submarines in the next 4–5 years till 2020–21, taking the total submarine force to 23.

Future road map-

Next in line is the Project 75I, which will add 6 more submarines between 2025–2030. The submarines will be built by an Indian Shipyard in collaboration with a Foreign shipyard.

If everything goes as planned, the construction is expected to start in the early 2020s.

3–4 yet unnamed and larger “Arihant Follow on” Class Submarines

These will be Larger Nuclear Ballistic missile submarines carrying ICBMs like the K-5 (Which is under developement). Not much information is available on this, but all the 3–4 submarines can be expected by around 2030.

6 Nuclear Attack Submarines

The Govt. of India sanctioned this project in 2015, after which the design and development started. Again like India’s Nuclear Submarine programme , much information is not available, but construction can be expected to begin in the mid-late 2020s after design and development and all the 6 to be inducted by mid to late 2030s.

The 6 Project 75I and 6 Nuclear Attack Submarines will replace the 13 Shishumar and Sindhughosh Class Submarines in the Navy. So, say around 2037, 20 years down the line, the Indian Navy will posses around 26 Modern Submarines including 14 Nuclear Powered ones.

INS Vikramaditya

• INS Vikramaditya is the largest ship ever operated by Indian Navy.

• Ship was originally commissioned in Soviet Navy as Baku and in Russian Navy as Admiral Gorshkov.

• After being sold to India,it was heavily modified with its forward missile batteries replaced by a ski jump.

• INS Vikramaditya is the first Indian ship to have a SBI ATM onboard.

• INS Vikramaditya carries 1610 sailors.

• To feed them,about a 100000 eggs, 20000 litres of milk and 16 tonnes of rice is needed each month.

• INS Vikramaditya is the flagship of Indian Navy.

• Carrier has an automated idli and dosa maker onboard.

• NATO once tried to spy the ship by dropping sonobuoys.Plane left when Russian MiG29s were scrambled.

• INS Vikramaditya is the third carrier operated by Indian Navy.

• Carrier has 22 decks to accomodate Mig 29 Ks and Ka31 helicopters.