Watermelon Plants… పుచ్చ కాయల మొక్కలు

Watermelon Plants… పుచ్చ కాయల మొక్కలు

తీపి రుచి గల ఎర్రటి కండభాగం గల పుచ్చకాయల జన్మస్థలం ఆఫ్రికా దేశంలోని ఉష్ణమండల ప్రాంతాలు. ప్రస్తుతం పుచ్చకాయలను ప్రపంచమంతటా సాగు చేస్తున్నారు. ఇవి Cucurbitace జాతికి చెందిన మొక్కలు.
పుచ్చకాయలను 4000 సంవత్సరాల నుండే సాగుచేస్తున్నట్లు ఆధారాలు లభించాయి. ఇవి తీగజాతికి చెందినవి. నేలమీద వ్యాపించే తీగలకు పుచ్చకాయలు కాస్తాయి. పుచ్చకాయలు పండించాలంటే నీటి వసతి ఎక్కువగా ఉండాలి. మరియు నేల కూడా ఎక్కువగా ఉండాలి. ఎండ ఎక్కువ ఉండాలి. మంచి రకం పుచ్చవిత్తనాలను సేకరించి నేరుగా నేలలో నాటవచ్చు. .
పుచ్చకాయలలో విటమిన్ A మరియు విటమిన్ C లు ఉంటాయి. ఒకప్పుడు పుచ్చకాయలు వేసవి కాలంలో లభించేవి. ప్రస్తుతం అక్టోబర్ నెల నుండి మార్కెట్ లో లభిస్తున్నాయి.

Sapodilla Fruit Trees… సపోటా పండ్ల చెట్లు

Sapodilla Fruit Trees… సపోటా పండ్ల చెట్లు...

సంవత్సరమంతా పచ్చటి ఆకులతో ఉండే ఈ చెట్ల జన్మస్థలం దక్షిణ మెక్సికో, సెంట్రల్ అమెరికా మరియు కరేబియన్ దీవులు. సపోటా చెట్లు Sapotacea కుటుంబానికి చెందినవి. ఈ చెట్ల ఎత్తు మధ్యస్తంగా ఉండి నెమ్మదిగా పెరుగుతాయి.
ఈ చెట్ల కలప ఎరుపు రంగులో ఉండి ధృఢంగా ఉంటుంది. సపోటా కాయలు కోలగా లేక గుండ్రంగా ఉంటాయి.
ఈ కాయల ఉపరితలం గరుకుగా ఉండి లేత బ్రౌన్ కలర్ లో ఉంటాయి. సపోటా కాయలలో రెండు నుండి ఐదు నల్లని మెరిసే గింజలు ఉంటాయి. సపోటాలలో గుజ్జు ఒకరకమైన తీపి వాసనతో దగ్గర దగ్గర బ్రౌన్ షుగర్ వాసన కలిగి ఉంటుంది. సపోటాలు పక్యానికి రాగానే కోసి మాగపెడతారు. చెట్టునే ఉంచితే ఎంతకాలమైన మగ్గవు.
సపోటా చెట్లను విత్తనాల ద్వారా, కొమ్మల గ్రాఫ్టింగ్ ద్వారా ఉత్పత్తి చేస్తారు.

Pomegranate fruit tree…… దానిమ్మ పండ్ల చెట్లు

 Pomegranate fruit tree……  దానిమ్మ పండ్ల చెట్లు..

దానిమ్మ చెట్ల జన్మస్థానం ఇరాన్ మరియు దాని చుట్టుపక్కల ప్రాంతాలు. పూర్వకాలం నుండి దానిమ్మ చెట్లను భారతదేశం, ఆఫ్ఘనిస్తాన్, అమెరికా, చీలీ దేశాలలో పెంచుతున్నారు. దానిమ్మ చెట్లు Lythracea చెట్ల జాతికి చెందినవి. దానిమ్మ చెట్లు దాదాపు 23 అడగుల ఎత్తు దాకా పెరుగుతాయి.
.
దానిమ్మ కాయల గింజలలో ఫోలిక్ యాసిడ్, విటమిన్ సి, విటమిన్ కె లు ఉన్నాయి. మరియు వీటిలో అరిగే పీచు (dietary fibre) పుష్కలంగా లభిస్తుంది. దానిమ్మ కాయలు గుండ్రంగా గట్టి తొక్కతో ఉంటాయి. ఈ తొక్కను తీయాలంటే చాకును ఉపయోగించాల్సిందే. దానిమ్మ గింజలు మాత్రం లేత ఎర్రరంగులో మెరుస్తూ జ్యూసీగా, తీపిరుచిని కలిగి ఉంటాయి.

పైన్ యాపిల్ పండ్ల చెట్లు

Pineapple Fruit Trees… పైన్ యాపిల్ పండ్ల చెట్లు...

పైనాపిల్ జన్మస్థలం అమెరికాలోనీ ఉష్టమండల ప్రాంతాలు. అమెరికా నుండే ప్రపంచంలోని ఇతర ప్రాంతాలకు వ్యాప్తి చెందాయి. ఇవి Bromeliaceae చెట్ల జాతికి చెందినవి.
పైన్ యాపిల్ పండ్లను మాంసాహార వంటకాలలోనూ, చేపల, కూరగాయల వంటకాలలోనూ కలిపి వాడతారు. సిట్రస్ జాతికి చెందిన ఈ పండ్ల ఉపరితలం సన్నని ముళ్లతో గట్టిగా ఉంటుంది. ఈ ఉపరితలాన్ని పూర్తిగా చాకుతో తొలగించుతారు. లోపలి భాగం కొంచెం పుల్లగా, తీయగా మంచి సువాసన కలిగి ఉంటుంది. ఈ భాగాన్నే తింటారు. ఈ భాగాన్నే ముక్కలుగా చేసి డబ్బాలలో ప్యాకింగ్ చేసి అమ్ముతారు. ఈ పండ్లను వైన్ తయారీలో ఉపయోగిస్తారు.
పైన్ యాపిల్ మొక్కను నాటిన రోజు నుండి 15 నుండి 20 నెలలలోపు ఎదిగి దిగుబడి వస్తుంది. ఈ చెట్లు మూడు నుండి నాలుగున్న అడుగుల ఎత్తువరకు పెరుగుతాయి. ప్రపంచవ్యాప్తంగా పండే ఈ పంటలో 60 శాతం హావాయిలోనే పండుతాయి.
ఆంధ్రప్రదేశ్ లోని శ్రీకాకుళం జిల్లాలోని సీతంపేట మండలంలోని గిరిజనులు పైన్ యాపిల్ ను ఎక్కవగా పండించి, ఇతర ప్రాంతాలకు ఎగుమతి చేస్తారు.
పైనాపిల్ చెట్లు అన్ని చెట్లలాగా ఉండవు. నేలపైన విచ్చుకున్న కలువపూవులా ఉండి వాటి పొడవైన ఆకుల మధ్య ఈ కాయలు కాస్తాయి.

Papaya Trees…బొప్పాయి చెట్లు

 Papaya Trees…బొప్పాయి చెట్లు

బొప్పాయి చెట్లు చాలా త్వరగా పెరుగుతాయి. చెట్లు నాటిన తర్వాత ఇంచుమించు ఓ ఏడాదిలోనే కాయలుకాస్తాయి. మొదట్లో ఈ కాయలు ఆకుపచ్చ రంగులో ఉంటాయి. కాయలు పండాక పసుపు రంగులోకి మారిపోతాయి. బొప్పాయి జీవిత కాలం సుమారు 5 సంవత్సరాలు. బొప్పాయి చెట్లలో మగవి, ఆడవి రెండు రకాలుంటాయి. 16 నుంచి 33 అడుగుల ఎత్తు దాకా పెరుగుతుంది. పెద్ద పెద్ద ఆకులు ఉంటాయి. బొప్పాయి కాండం మీద లేక పచ్చి కాయ మీద గాటుపెడితే పాలు కారుతుంటాయి. వీటి భాగాలన్నింట్లో ఉండే పపైన్ అనే ఎంజైమే దీనికి కారణం

బొప్పాయిని ఆంగ్లంలో పపాయ అని పిలుస్తారు. ఇంకా పాపా, ట్రీ మెలన్ పప్వ అంటూ వేరే పేర్లూ ఉన్నాయి. బొప్పాయిది కారికేసి కుటుంబం. మెక్సికో బొప్పాయి పుట్టిల్లు . అక్కడి నుంచి ఇతర ప్రాంతాల్లోకి వ్యాపించింది.

భారతదేశంలో ఆంధ్రప్రదేశ్, తమిళనాడు, అసోం, పంజాబ్, రాష్ట్రాల్లో ఎక్కువగా పండుతుంది. సారవంతమైన ఎర్రనేలలు, ఒండ్రు నేలలు, సాధారణంగా ఉండే నేలలలో కూడా పండుతుంది.

బొప్పాయిలో చాలా విటమిన్లు ఉంటాయి. ముఖ్యంగా విటమిన్ ఎ ఎక్కువగా ఉంటుంది. పపైన్ అనే ఎంజైమ్ జీర్ణక్రియ సాఫీగా జరగడానికి ఉపయోగపడుతుంది. ఈ పండులో ఉండే కెరోటినాయిడ్లూ, పీచు చాలా మేలు చేస్తాయి.

బ్యూటీక్రీమ్ లు, బ్యూటీ లోషన్లు లాంటి సౌందర్య ఉత్పత్తుల్లోనూ బొప్పాయిని ఉపయోగిస్తారు. ఈ చెట్టు పండ్లే కాకుండా ఆకులు కూడా ఔషధాల తయారీలో ఉపయోగపడతాయి. ముఖ్యంగా డెంగీ జ్వరం వలన రక్తంలో ప్లేట్ లెట్స్ సంఖ్య తగ్గిపోతుంది. బొప్పాయి ఆకులు, పండ్లు ప్లేట్ లెట్స్ ను త్వరగా పెంచుతాయి. డయాబెటిక్ వ్యాధివారు బొప్పాయి పండ్లను మితంగా రోజూ తినవచ్చంటున్నారు ఆహార నిపుణులు.

Orange Fruit Tree…కమలా పండ్ల చెట్లు

Orange Fruit Tree…కమలా పండ్ల చెట్లు..

ఆరెంజ్ ఫ్రూట్ గా పిలువబడే కమాలా కాయలు సిట్రస్ జాతికి చెందిన Rutacea జాతికి చెందినవి. ఆరెంజ్ చెట్ల మూలం ఆఫ్రికా ఖంఢంలోని తూర్పు తీర ప్రాంతాలు.
ఈ పండ్ల లోపల భాగం తొనలతో ఉండి జ్యూసీగా తీయగా పుల్లగా ఉంటాయి. వీటి మందమైన తోలు చర్మంలాగా ఉండి చక్కగా మెరుస్తూ ఉంటుంది. ఈ తొక్కల నుండి నూనెను తయారు చేస్తారు.
ఈ చెట్లు 20 అడుగుల ఎత్తుదాకా పెరుగుతాయి. ఈ చెట్ల ఆకులు 365 రోజులు పచ్చగా ఉంటాయి. ఈ చెట్ల పూలు 5 రేకలు కలిగి సువాసనలు వెదజల్లుతూ ఉంటాయి. ఆరెంజ్ తొనలను నేరుగా తింటారు మరియు ఆరెంజ్ డ్రింక్స్ కూడా తయారు చేస్తారు. ఈ చెట్ల జీవితకాలం సుమారు 50 నుండి 80 సంవత్సరాల దాకా ఉంటుంది. ఈ చెట్లను నర్సరీల నుండి కొనవచ్చు.

Mango Trees…మామిడి చెట్లు

mango tree

చిన్న పిల్లల నుండి పెద్దలు దాకా మామిడి పండ్లంటే ఇష్టపడని వారుండరు. మామిడి చెట్లను ప్రపంచమంతా పెంచుతున్నా కూడా ఇవి ఉష్ణమండల పంటలు. వీటి జన్మస్థలం తూర్పు ఆసియా, మయన్నార్, భారతదేశాలుగా చెబుతారు. మామిడి చెట్లు 50 నుంచి 60 అడుగుల ఎత్తు పెరుగుతుంది. మామిడి కాయలు సీజనల్ ఫ్రూట్స్ అనగా ఒక ప్రత్యేకమైన కాలం(వేసవి కాలం) లో మాత్రమే లభిస్తాయి(సుమారుగా ఏప్రియల్ నెల నుండి జులై నెల వరకు)
మామిడి కాయలలో అనేక రకాలున్నాయి. బంగినిపల్లి, పెద్ద రసాలు, చిన్నరసాలు, చిత్తూరు (కలెక్టర్) మామిడి, పునాస, ముంతమామిడి(కొబ్బరి మామిడి), గులాబీలు సాధారణంగా అందరికి తెలిసినవి. మామిడి చెట్లను అంట్లు కట్టి తయారు చేస్తారు. విత్తనాలు నాటితే నాటిని విత్తనం రకం కాకుండా వేరే రకం చెట్టు మెలకెత్తవచ్చు.
మామిడి కాయలలో విటమిన్ ఎ, సి, డిలు పుష్కలంగా ఉంటాయి. మామిడి కాయలను నేరుగా తినడమే కాకుండా పుల్ల మామిడి కాయలతో ఊరగాయ పచ్చడి తయారు చేస్తారు. ఇది తెలుగు రాష్ట్రాలలో ఎక్కువ. మామిడి కాయల గుజ్జుతో జామ్స్, జెల్లీలు, మామిడి తాండ్ర తయారవుతాయి. పెద్ద రసాలు, చిన్నరసాలు పచ్చిగా ఉన్నపుడు పచ్చళ్లు పెట్టటానికి పనికి వస్తాయి. ఇవి బాగా పండినపుడు రసాలుగా తయారై తీయని రుచి కలిగిగి ఉంటాయి.

Lemon Tree…నిమ్మకాయ చెట్టు

Lemon Tree…నిమ్మకాయ చెట్టు

నిమ్మ పుట్టిల్లు దక్షిణ ఆసియా. కానీ ఇండోనేషియా, భారత దేశంలోని అసోంలో మొదటిసారిగా పండించారని చెబుతారు. ఆ తర్వాత ప్రపంచమంతా వ్యాప్తి చెందాయి.
ప్రస్తుతం నిమ్మను ఎక్కువగా మెక్సికోలో పండిస్తున్నారు. ఆ తరువాత భారత్ చైనా, అర్జెంటీనా, బ్రెజిల్ దేశాలలో నిమ్మను ఎక్కువగా పండిస్తున్నారు
నిమ్మ చెట్టు దాదాపు 16 అడుగుల ఎత్తు వరకు పెరుగుతుంది. పొదలా ఉండే చిన్నపాటి చెట్టు ఇది. నిమ్మ ఆకులు ముదురు ఆకుపచ్చ రంగులో ఉండి అంచుల్లో కాస్త వంకర తిరిగి కనిపిస్తాయి. నిమ్మ ఆకులు కూడా సువాసనగా ఉంటాయి. ఈ చెట్లకు తెల్లని పూలు గుత్తులుగా పూస్తుంటాయి. కమ్మని వాసన వెదజల్లుతాయి.నిమ్మకాయలు చెట్టుకు కాసినపుడు ముదురు ఆకుపచ్చ రంగులో ఉండి పండిన తరువాత లేత పసుపు రంగులోకి మారతాయి. ఈ కాయలు తెల్లని చిన్న గింజలతో పుల్లని రసంతో ఉంటాయి. సంవత్సరం అంతా నిమ్మకాయలు కాస్తాయి. ఒక చెట్టు నుంచి ఏడాదికి దాదాపు 270 కిలోల నిమ్మకాయలు కాస్తాయి. ఉష్ణమండలాలు. ఉప ఉష్ణమండల ప్రాంతాల్లో బాగా పెరుగుతాయి. నిమ్మచెట్లు బాగా పెరగాలంటే సూర్యరశ్మి ఎక్కువగా ఉండాలి. వీటి జీవిత కాలం సుమారు 50 సంవత్సరాలు
నిమ్మకాయలలో పసుపు పచ్చ, ఆకుపచ్చ. ఎర్ర, తెల్ల, గులాబి రంగులున్నవీ, దొండకాయల్లాగా పొడవుగా ఉండే నిమ్మకాయలూ ఉన్నాయి. నిమ్మ చెట్టుది రూటేసి కుటుంబం. సిట్రస్ జాతులైన నిమ్మ, బత్తాయి, నారింజ, పంపరపనస, గజనిమ్మ, కమలాలు… ఈ జాతిలోకే వస్తాయి.
నిమ్మ కాయలతో ఊరగాయ పచ్చడి పెట్టుకుంటారు. తెలుగు రాష్ట్రాలలో చింతపండుకు బదులు నిమ్మరసంతో పులిహోర తయారు చేస్తారు. ఇంకా రకరకాల వంటల్లో వాడతారు. వేసవిలో నిమ్మ కాయరసంలో నీళ్లు, పంచదార కలుపుకుని తాగుతారు.. సి విటమిన్ అందించే వాటిల్లో మొదటి స్థానం నిమ్మకాయలదే.. సి విటమిన్ వలన రోగనిరోధక శక్తి ఎక్కువగా అందుతుంది.
ఇంకాఎ, ఇ, బీ6, విటమిన్లూ ఉంటాయి. ఇంకా ఇనుము, రాగి, మెగ్నీషియం, క్యాల్షియం, రైబో ప్లేవిన్, జింక్ ఉంటాయి. నిమ్మ కాయల్ని ఆయుర్వేదంలోనూ ఉపయోగిస్తారు

Guava Trees….జామచెట్లు

Guava Trees….జామచెట్లు

జామ చెట్లు ఉష్ణమండలానికి చెందిన చెట్లు. ప్రపంచమంతా జామను పండిస్తున్నా వీటి జన్మస్థలం అమెరికాలోని ఉష్ణమండల ప్రాంతం. ఇవి మిర్టాసియా కుటుంబానికి చెందినవి. జామ చెట్లను విత్తనాలు మరియు గ్రాఫ్టింగ్ పద్ధతుల ద్వారా పెంచుతారు. జామ కాయలను నేరుగా తినటానికే కాక జెల్లీలు, జామ్ తయారీలో కూడా వాడతారు.
జామ ఆకులు పచ్చగా సుమారుగా ఒకటి నుండి మూడు అంగుళాల వెడల్పుతో ఉంటాయి. వీటిపూలు చాలా చిన్నగా ఉంటాయి. తెల్లగా నాలుగు రేకలతో ఉంటాయి. ఈ పూలే జాయకాయలుగా మారుతాయి. జామకాయలు గుండ్రంగా లేక కోలగా ఉంటాయి. జామకాయ పైభాగం ఆకుపచ్చగా ఉండి లోపలి కండభాగం తెల్లగా లేక లేత గులాబీ రంగులో ఉంటుంది.
జామకాయలు సంవత్సరమంతా కాస్తాయి. కానీ వర్షాకాలం ముగిసిన తరువాత వీటి దిగుబడి ఎక్కువగా ఉంటుంది.
జామ కాయలలో A,B,C విటమిన్లు పుష్కలంగా ఉంటాయి.

Goose Berry Tree …ఉసిరి చెట్టు

Goose Berry Tree …ఉసిరి చెట్టు...

ఉసిరి చెట్లు ప్రపంచంలో చాలా ప్రాంతాలలో పెరుగుతాయి. అయితే ఇండోనేషియా… ఉసిరి చెట్లను ఎక్కువగా పెంచే దేశాల్లో మొదటిస్థానంలో ఉంది. ఆ తర్వాత ఇండియా, ఫిలిప్పీన్స్ దేశాల్లో ఈ చెట్లను ఎక్కువగా పెంచుతారు.
ఉసిరి చెట్లలోచాలా రకాలు ఉన్నాయి . ఎక్కువగా బలవంత్ నీలమ్ అమ్రిత్ కాంచన్ కృష్ణ, చక్కియా, బనారసి ఉసిరి జాతుల్ని పెంచుతుంటారు. ఉసిరి కాయలలో రెండు రకాలున్నాయి. చిన్న చిన్న కాయలను తినే ఉసిరి అంటారు. వీటిని పిల్లలు, పెద్దలు ఉప్పు, కారం అద్దుకుని ఇష్టంగా తింటారు. ఇవి పులుపు, కొంచెం వగరు రుచితో ఉంటాయి. చ్వవనప్రాస తయారీలో రాతి ఉసిరిని వాడతారు. .
మరోరకం కాయలు కొంచెం పెద్దగా గుండ్రంగా, గట్టిగా ఉంటాయి. వీటిని రాతి ఉసిరి అంటారు. వీటి నేరుగా తింటానికి కొంచెం కష్టపడాలి. బాగా పుల్లగా, వగరుగా ఉంటాయి. వీటిని ఎక్కువగా ఆయుర్వేద వైద్యంలో వాడతారు. పచ్చళ్లుగా పెట్టుకుంటారు. .
ఉసిరి చెట్లనే . ఆమ్ల, అమలక, భూమి ఆమ్ల, ఇండియన్ గూస్ బెర్రీ ట్రీ కూడా పిలుస్తారు. ఉసిరి శాస్త్రీయ నామం ఫిలాంథస్ ఎంబ్లికా. ఈ చెట్లు మరీ పెద్దగా మరీ చిన్నగా కాకుండా మధ్యస్థంగా ఎదిగే చెట్లు. సుమారు 26 అడుగుల నుంచి 60 అడుగుల ఎత్తు వరకు పెరుగుతాయి. ఆకులు చిన్నగా చింతచెట్టు ఆకులులాగా ఉంటాయి. పూలు ఆకుపచ్చ పసుపు రంగుల్లో ఉంటాయి. .
ఉసిరికాయలు ఆరు నిలువుచారలతో గుండ్రంగా ఉంటాయి. లోపలంతా పీచు ఉంటుంది. ఒకే కొమ్మకి బోలెడన్ని గుత్తులుగుత్తులుగా కాస్తాయి.
ఒకప్పుడు అడవుల్లోనే ఉసిరి చెట్లు ఉండేవి. ఇప్పుడు తోటలుగానూ పెంచుతున్నారు.భారత దేశంలో ఉత్తర్ ప్రదేశ్ తమిళనాడు, రాజస్థాన్ మధ్యప్రదేశ్ రాష్ట్రాల్లో ఈ చెట్లను ఎక్కువగా పెంచుతున్నారు. .
ఉసిరి వలన చాలా ప్రయోజనాలున్నాయి.వీటి వలన మంచి ఆరోగ్య చేకూరుతుంది. ఆయుర్వేదంలోను ఇతర ఔషధాల్లో ఎక్కువగా వాడతారు. ఈ కాయలు, పువ్వులు, బెరడు, వేరు ఇలా అన్నీ ఔషధగుణాలున్నవే. ఈ పండ్లలో విటమిన్ సి చాలా ఎక్కువ. రోగనిరోధక శక్తి పెంచడానికి చాలా అవసరం. ఇంకా కెరోటినాయిడ్స్ గ్లూకోజ్ క్యాల్షియం, ప్రోటీన్లూ ఉంటాయి. అంతేకాక చాలా సౌందర్య ఉత్పత్తుల్లో వాడతారు. షాంపూల్లో, హెయిర్ ఆయిల్స్ లో నా కాయల్ని ఉపయోగిస్తారు. .
తెలుగు రాష్ట్రాలలో రాతి ఉసిరితో ఊరగాయ, తొక్కు పచ్చళ్లు పెట్టుకుంటుంటారు. జామ్స్, సాస్ లు, క్యాండీలు, చిప్స్, జెల్లీలూ తయారుచేస్తుంటారు. ఈ చెట్ల కలపని టపాకాయల్లో వాడుతుంటారు.
హిందువులు ఉసిరిచెట్టును ఆరోగ్యదాయినిగా భావిస్తారు. కార్తీకమాసంలో వనమహోత్సవాల్లో ఉసిరి చెట్టుకింద భోజనం చేయడం సంప్రదాయం.

Dates Tree….ఖర్జూరం

Dates Tree….ఖర్జూరం...

ఖర్జూరం చెట్టు నాటినప్పటి నుండి మూడవ సంవత్సరం నుండి దిగుబడి మొదలవుతుంది. గాలిలో తేమ తక్కువగా ఉండే ఉష్టప్రాంతాలలోని అన్నిరకాల నేలలోనూ ఈ చెట్లు ఎదుగుతాయి. Arecaceae చెట్ల జాతికి చెందినది
ఖర్జూర పంటకు చీడపీడలు తక్కువే. ఒకో చెట్టుకు 300 నుంచి 500 వందల కిలోల దాకా దిగుబడి వస్తుంది. ఈ చెట్లు 75 అడుగుల దాకా ఎదుగుతుంది. ఈ చెట్ల జీవితకాలం 150 సంవత్సరాలు అంటారు. ఈ చెట్టులోని ప్రతిభాగం విలువైనదే. కాండంను కలపగా వాడతారు. పొడవైన వీటి ఆకులను బుట్టలు తయారు చెయటానికి ఉపయోగిస్తారు.
ఈ చెట్ల జన్మస్థానం ఇరాక్ దేశమని చెబుతారు. మరియు ఉత్తర ఆఫ్రికా, మిడిల్ ఈస్ట్ లోని ఎడారి ప్రాంతాలలో ఖర్జూర చెట్లను ఎక్కువగా సాగుచేస్తారు. ఇంకా పాకిస్తాన్, ఇండియా, మెక్సికో దేశాలలో కూడా ఈ చెట్లను పెంచుతున్నారు. ఈజిప్ట్, ఇరాన్, సౌది అరేబియా, ఇరాక్ దేశాలలో ఖర్జూరం ఎక్కువగా పండుతుంది. ఈ దేశాల నుండి ఇతర దేశాలకు ఎగుమతి చేస్తారు.
ఖర్జూరంలో పిండి, చక్కెర పదార్థాలు ఎక్కువ. విటమిన్‌ సి మెండుగా లభిస్తోంది. పాస్ఫరస్, కాల్షియం లాంటి ఖనిజ లవణాలు ఖర్జూరంలో ఎక్కువగా లభిస్తాయి. చిన్నపిల్లల ఎదుగుదలకు మంచి ఆహారం. చక్కెర శాతం ఎక్కువగా ఉంటుంది కనుక మధుమేహంతో బాధపదేవారు ఖర్జూరాలకు దూరంగా ఉండటమే మంచిది.

Custard Apples….సీతాఫలం చెట్టు

Custard Apples….సీతాఫలం చెట్టు

శీతకాలంతో పాటు సీతాఫలం పండ్లు కూడా వస్తాయి. సీతాఫలాలను షుగర్ యాపిల్, కస్టర్డ్ యాపిల్ అని కూడా పిలుస్తారు. వీటి శాస్త్రీయ నామం అన్నోనా స్క్వామోసా. అనోనేసి కుటుంబానికి చెందినవి. ప్రపంచంలో చాలా ప్రాంతాల్లోనే ఈ చెట్లు పెరుగుతాయి. రకరకాల ఇసుక నేలలలోనూ, కొండప్రాంతాలలోనూ ఈ చెట్లు పెరుగుతాయి. దక్షిణ అమెరికా దేశాలతో పాటు భారతదేశంలోనూ ఎక్కువగా ఈ చెట్లు ఎక్కువగా ఉన్నాయి.
ఈ చెట్లకు చిన్న చిన్న కొమ్మలుంటాయి. సుమారు 10 నుంచి 26 అడుగుల ఎత్తు వరకు పెరుగుతాయి. ఈ చెట్లకు రెండేళ్లు వచ్చినప్పటి నుంచే పూత పూస్తుంది. తర్వాత నుంచి మధురమైన పండ్లుకాస్తాయి.
ఈ పండ్లు గుండ్రంగా ఆకుపచ్చ రంగులో ఉంటాయి. లోపల నల్లని కోల ఆకారంలోని గింజలతో తెల్లని గుజ్జుతో ఉంటాయి. ఈ గుజ్జు తియ్యగా రుచిగా ఉంటుంది
సీతాఫలాలో విటమిన్ సి, విటమిన్ బీ6, ఇంకా పీచు పదార్థాలు ఉంటాయి.
ఈ చెట్ల ఆకులు, బెరడు, వేర్లు, గింజలు ఇలా అన్నిభాగాల్ని ఔషధాల తయారీలో వాడతారు
ఈ పండ్ల గుజ్జుతో స్వీట్లు, జెల్లి, ఐస్ క్రీమ్ జామ వంటివి తయారుచేస్తుంటారు
ప్రపంచవ్యాప్తంగా ఈ చెట్లలో చాలా రకాలున్నాయి. వాటిల్లో పింక్స్ మముత్ ఆఫ్రికన్ ప్రైడ్ ముఖ్యమైనవి.
రామా ఫలం, లక్ష్మణ ఫలం, హనుమా ఫలం ఈ పండ్లు కూడా. ఇవి సీతాఫలం కుటుంబానికి చెందినవే. చిన్న పిల్లలు ఇష్టంగా తినే పండ్లు సీతాఫలం పండ్లు. మధుమేహ వ్యాధిగ్రస్తులు మాత్రం వీటికి దూరంగా ఉండాల్సిందే.

Coco Nut Trees….కొబ్బరి చెట్లు

Coco Nut Trees….కొబ్బరి చెట్లు

కొబ్బరి చెట్లలో రెండు రకాలున్నాయి. మొదటిది పొట్టిరకం చెట్లు. రెండవవి పొడుగు చెట్లు. కొబ్బరి చెట్లు నాటిన 5 సంవత్సరాల నుండి 6 సంవత్సరాలలో కొబ్బరి కాయలు కాయటం మొదలవుతుంది. ఒక్కో కొబ్బరి చెట్టుకు 50 నుండి 100 కాయల వరకు దిగుబడి ఉంటుంది.
కొబ్బరి చెట్లు ఉష్ణమండలపు చెట్లు. ఎండ ఎక్కువగా తగిలే ప్రదేశాలలో ఎక్కువగా పెరుగుతాయి. పొడుగు కొబ్బరి చెట్లు 80 అడుగుల ఎత్తు వరకు పెరుగుతాయి. ఇసుక నేలలోనూ, సముద్రతీర ప్రాంతాలలోనూ, అన్నిరకాల నేలలోనూ కొబ్బరి చెట్లు పెరుగుతాయి.
కొబ్బరి కాయలలో రెండు రకాలున్నాయి. మొదటి రకం కొబ్బరి బోండాలు. వీటిలో కొబ్బరి నీరు నిండుగా ఉండి తాగటానికి ఉపయెగిస్తారు.
రెందవ రకం కొబ్బరి కాయల వలన అనేక ప్రయోజనాలున్నాయి. ఈ కొబ్బరి కాయలను సాధారణంగా దేవాలయాలలో, ఇండ్లలో పూజలు చేసేటపుడు కొడతారు. ఈ కొబ్బరి కాయలనుండే ఎండు కొబ్బరి తయారవుతుంది. ఎండిన కొబ్బరి చిప్పలనుండి కొబ్బరి నూనె తీస్తారు.
కొబ్బరి చెట్లలో ప్రతి భాగం ఉపయోగకరమైనది. కొబ్బరి ఆకుల నుండి ఈనెలను వేరుచేసి ఇళ్లు, రోడ్లు ఊడ్చే చీపురులు తయారు చేస్తారు. కొబ్బరి పీచును సోఫాలు, పరుపుల తయారీలో ఉపయోగిస్తారు.
కొబ్బరి చాలా బలవర్ధకమైన ఆహారం. ముఖ్యంగా చిన్నపిల్లలకు ఎదిగే పిల్లలకు కొబ్బరితో చేసిన ఆహారాలు పుష్టికరమైనవి. భారతదేశంలో కేరళలో తరువాత ఆంధ్రప్రదేశ్ లో ఎక్కువగా కొబ్బరి చెట్లు ఉన్నాయి. బెంగుళూరు కొబ్బరి బోండాలు కొబ్బరి నీటికి పేరుపొందినవి. వీటిలో నీరు ఎక్కువగా ఉంటుంది.

Cahew Apple Tree.. … జీడి చెట్టు

Cahew Apple Tree.. … జీడి  చెట్టు...

జీడి చెట్ల జన్మస్థానం బ్రెజిల్ దేశం. 16వ శతాబ్ధంలో పోర్చుగీసు నావికుల ద్వారా తూర్పు ఆఫ్రికా మరియు భారతదేశానికి తేబడ్డాయి. ప్రస్తుతం వీటిని వ్యాపార పరంగా బ్రెజిల్, భారతదేశాలలో ఎక్కువగా ఈ చెట్లను పెంచుతున్నారు. జీడి చెట్లు సుమారు 40 అడుగుల ఎత్తువరకు పెరుగుతాయి. ఈ చెట్లు ఎక్కువగా సముద్రతీరాలలోనూ, ఇసుక నేలలోనూ పెరుగుతాయి.
అత్యధికంగా ప్రొటీన్లు గల జీడి పప్పును నేరుగా తినవచ్చు. మాంసాహార, శాఖాహార వంటకాలలో ఉపయోగిస్తారు. జీడి చెట్లనుండి జీడికాయలు కాస్తాయి. ఈ జీడికాయల కింద జీడిగింజలు ఏర్పడతాయి. వీటిలోని జీడిపప్పు ఉంటుంది. ఈ జీడికాయలు పండిన తరువాత జీడిగింజలను వేరుచేస్తారు. జీడికాయను నేరుగా తింటారు. కానీ వీటి అడుగుభాగాన్ని కొద్దిగా తొలగించి తినాలి లేని ఎడల గొంతులో నస వస్తుంది. ఇంకా ఈ పండ్లను బెవరేజెస్, జామ్ లు, జెల్లీల తయారీలో ఉపయోగిస్తారు.
ఇక జీడిగింజలను కాల్చి, పగలకొట్టి వీటిలోని గింజలను వేరుచేస్తారు. జీడిపప్పు చాలా ఆరోగ్యకరమైన స్నాక్స్. జీడి పప్పు ఖరీదు ఎక్కువ. అరుదుగా జీడిపప్పు వీటి ఉత్పత్తులు కొందరిలో ఎలర్జీని కలిగిస్తాయి. జీడి చెట్ల కలప కూడా ఉపయోగకరమైనది. ఈ చెట్ల కలపతో చెక్క పెట్టెలు, బొగ్గు తయారు చేస్తారు.

Black Plum Tree….నేరేడు చెట్టు

Black Plum Tree….నేరేడు చెట్టు

నేరేడు చెట్టుకు గిన్నె చెట్టు అనే మరో పేరూ ఉంది. ఇంగ్లీషు భాషలో మలబార్‌ ప్లమ్‌, జావా ప్లమ్‌, బ్లాక్‌ ప్లమ్‌.. అంటూ అంటారు. ఈ చెట్లను ఎక్కువగా పండ్ల కోసమే పెంచుకుంటారు.
నేరేడు చెట్టు శాస్త్రీయ నామం షైజీజియం క్యుమిని. ఇంకా మిర్టేసి కుటుంబానికి చెందినది. ఉష్ణ మండల ప్రాంతాల్లో ఈ చెట్లు పెరుగుతాయి. భారత్ తోపాటు శ్రీలంక, పాకిస్థాన్ ఇండోనేషియాల్లో ఎక్కువగా పెరుగుతాయి. ఇంకా ఫిలిప్పీన్స్ మయన్మార్ ఆస్ట్రేలియా, ఫిజి, చైనాలోనూ కొద్దిగా ఈ చెట్లు కనబడుతాయి.
ఆషాఢం మాసంనుండి నేరేడు పండ్లు మార్కెట్ లో లభిస్తాయి.
నేరేడు చెట్లు చాలా త్వరగా పెరుగుతాయి. దాదాపు 90 అడుగుల వరకూ పెరుగుతాయి. ఆకులు దళసరిగా ఉంటాయి. నేరేడు చెట్లు నీరులేని కరవు పరిస్థితుల్లోనూ తట్టుకుని బతకగలదు. ఈ చెట్ల జీవితకాలం వంద సంవత్సరాలు.
నేరేడు కాయ ఏర్పడినపుడు పచ్చగా ఉంటుంది. తర్వాత ఎర్రగా మారుతుంది. పక్వానికి వచ్చేసరికి నిగనిగలాడుతూ నల్లగా తయారవుతుంది.
నేరేడు జాతిలో ఉన్న రకాల్ని బట్టి కాయల పరిమాణంలోనూ తేడాలుంటాయి. కొన్ని గుండ్రంగా పెద్దగా ఉండే రకానివి. ఇంకొన్ని కోలగా పెద్దగా ఉంటాయి. కొన్ని గుండ్రంగా చిన్నగా ఉంటాయి. వీటిని చిట్టి నేరేడు అంటుంటారు
ఈ పండ్లు పోషకాల గనులు. ఔషధ గుణాలు కలవి. వీటిలో విటమిన్ సీ, ఇనుము పుష్కలం. రక్తాన్ని శుద్ధి చేస్తుంది. కడుపునొప్పి, గుండె జబ్బులు, ఆస్తమా, మధుమేహం, క్యాన్సర్లతోపాటు ఎన్నో వ్యాధులు నియంత్రణలో ఉండటానికి సహాయపడతాయి
ఈ చెట్ల ఆకులూ, బెరడూ ఔషధ విలువలున్నవే. ఈ చెట్ల కలపను వ్యవసాయ పరికరాల కోసం ఎక్కువగా ఉపయోగిస్తారు. ఎడ్ల బండికి చక్రాలూ తయారు చేస్తారు. ఇళ్లకు కిటికీలు, తలుపుల్లాంటివీ తయారు చేస్తారు

Banana Plants…అరటి మొక్కలు

Banana Plants…అరటి మొక్కలు...

సాధారణంగా అరటి మొక్కను అరటి చెట్టు అంటారు. కానీ ఇది చెట్టు కాదు. ఒక రకంగా మొక్కే. ఈ మొక్కకు ప్రత్యేకంగా కాండం అంటూ ఉండదు! ఆకుల భాగాలే పొరలుపొరలుగా కలిసిపోయి కాండంగా మారతాయి. అరటి శాస్త్రీయ నామం… మూసా అక్యునిమిటా(అడవి అరటి). అరటి పండ్లను సంస్కృతంలో రంభాఫలం, కదలీఫలం అనీ హిందీలో ఖేలా, ఇంగ్లిష్ లో బనానా అంటారు.
అరటి మొక్కలు సాధారణంగా.. 10 నుంచి 20 అడుగుల ఎత్తు వరకు పెరుగుతాయి.. వీటికి సీజన్ అంటూ లేకుండా.. సంవత్సరం పొడవునా పంట వస్తుంది. అరటి మొక్కకు చాలా బరువున్న అరటిగెలలు కాస్తాయి. కానీ తుపానులు, బలమైన గాలులకు తట్టుకోలేవు. పడిపోతాయి. అరటి మొక్కలో అన్ని భాగాలు పనికివస్తాయి. పచ్చి అరటి కాయలు, పువ్వులు, మొవ్వ (లేతకాండం)ను కూడా కూరలుగా వండుకుంటారు.
ప్రస్తుతం ప్రపంచవ్యాప్తంగా అరటిలో చాలా రకాలు ఉన్నాయి. ప్రధానంగా కూర అరటి, పండు అరటి (తినే) రకాలు పండుతాయి. పసుపు రంగు అరటిపండే ఎక్కువగా కనబడుతుంది. కానీ వీటిలో ఆకుపచ్చ, నీలం, ఎరుపు రంగులో ఉన్న అరటి పండ్లూ ఉన్నాయి. ఆసియా, ఆఫ్రికా, యూరప్ లోఎక్కువగా పెరుగుతుంటాయి. పక్వానికి రాగానే అరటి మొక్కల నుంచి గెలలను కోసి మాగబెడుతుంటారు.
ఒకవేళ గెలలను కోయకుండా అలాగే ఉంచినా.. పండటానికి చాలా ఆలస్యమవుతుంది. తొక్క రంగూ బాగుండదు. పండు అంత రుచి ఉండదు. సాధారణంగా కొద్దిగా పక్యానికి వచ్చేదాకా ఉంచి సహజ పద్ధతులలో మాగపెట్టే అరటి కాయలు చాలా రుచిగా ఉంటాయి. కానీ ప్రస్తుతం అరటిగెలలను ద్రావణంలో ముంచి మాగపెడుతున్నారు. అడవి అరటిలో విత్తనాలుంటాయి. ప్రస్తుతం మర్కెట్ లో లభించే అరటిపండులో విత్తనాలుండవు. మొదళ్ల నుంచి కొత్త పిలకలు వచ్చి మరలా అవి అరటి మొక్కలుగా తయారవుతాయి.
అరటి పండు తింటే వెంటనే శక్తి వస్తుంది. 75 శాతం నీరు ఉంటుంది. అరటి పండులో కెలోరీలు తక్కువే. సాధారణంగా ఓ పండులో దాదాపు 95 కెలోరీలు ఉంటాయి. ఈ పండ్లలో సోడియం, పొటాషియం, విటమిన్, సి, ఫైబర్, విటమిన్ బీ6 ఉంటాయి.
పూజలు, పెళ్లిళ్లు, పేరంటాలు.. ఇలా ఏ శుభకార్యం జరిగినా అరటిపండ్లు ఉండాల్సిందే . మధుమేహ వ్యాధితో బాధపడేవారు అరటి పండ్లను తినకూడదని పరిశోధనలు తెలుపుతున్నాయి. అరటి మొక్కలు పెరగాలంటే సారవంతమైన నేల కావాలి. నీరూ ఉండాలి. ఒకసారి గెలవేశాక… ఆ చెట్టు ఇంక పనికిరాదు. అదే చెట్టు మొదలులో వచ్చిన పిలకలు పెరిగి పెద్దవవుతాయి. ఒకప్పుడు భోజనం చేయాలన్నా పార్సిల్ కట్టాలన్నా అరటి ఆకులను వాడేవారు.. ఇప్పుడు మాత్రం కేవలం పండగలలో, పర్వదినాలలో మాత్రమే అరటి ఆకులలో తింటున్నారు. కానీ అరటి ఆకులలో వేడి వేడి పదార్ధాలు వడ్డించుకుని తింటే అరోగ్యం చేకూరుతుందంటారు మన పెద్దలు. ప్రస్తుతం అరటి కాండాన్ని ఉపయోగించి పర్యావరణానికి హాని చేయని ప్లేట్లు, సంచులు తయారు చేస్తున్నారు.

ఆవకాడో చెట్టు

Avacodo Fruit Trees… ఆవకాడో చెట్టు ...

అవకాడో పండును వెన్నపండు, అలగేటర్పియర్ అని కూడా అంటారు. ఈ పండు జన్మస్థానం మధ్య మెక్సికో ప్రాంతం. ఈ పండు శాస్త్రీయ నామం పెర్సీ అమెరికానా.. ఈ చెట్టు సుమారు 66 అడుగుల ఎత్తు పెరుగుతుంది. అవకాడో చెట్లు సారవంతమైన ఎర్రనేలల్లో పెరుగుతాయి.

ఈ పండ్లను క్రీస్తుపూర్వం 10 వేల సంవత్సరాల నుంచే తింటున్నారు. భారతదేశంలో దక్షిణాది రాష్ట్రాల్లో అక్కడక్కడా.. ఇప్పుడిప్పుడే ఈ చెట్లను పెంచుతున్నారు

విత్తనం నాటిన 4 నుంచి 6 సంవత్సరాలకు కాయలు కాస్తాయి చొక్వెట్ హాస్ గ్వెన్ లుల, పింకర్టన్ రీడ్ బెకాన్ బ్రాగ్డెన్ ఏట్టింగర్ వీటిలోని రకాలు. ఇందులో కొన్నికాయలు ఆకుపచ్చగా, కొన్ని నలుపురంగులో ఉంటాయి. నలుపు రంగులో కనిపించే హాస్ ఆకుపచ్చ రంగులో కనిపించే గ్వెన్రకాలు ఎక్కువగా సాగుచేస్తున్నారు. పండు మధ్యలో ఒకేఒక గింజ ఉంటుంది. వీటిని కొన్ని ఔషధాల తయారీలో వాడుతారు

ఈ పండు లోపల పదార్థం వెన్నలా మెత్తగా ఉంటుంది. తింటే కొద్దిగా ఆవు వెన్న రుచిలా అనిపిస్తుంది. చిరు చేదుగానూ ఉంటుంది

ఈ పండ్లలో ఎక్కువశాతం కొవ్వు ఉన్న ప్పటికీ గుండెకు మేలు కలుగుతుంది. వీటిలో బీ6, ఫోలిక్ ఆమ్లం ఎక్కువగా ఉంటుంది 100 గ్రాముల పండు గుజ్జు తింటే 160 కిలో కేలరీల శక్తి వస్తుంది

అరటి పండులో కంటే ఎక్కువ పొటాషియం అవకాడో పండులో ఉంటుంది. ఇంకా ఈ పండ్లలో ఎ, బి, ఇ విటమిన్లూ ఉంటాయి. వీటితో పాటు సమృద్ధిగా పీచుపదార్థం, ఖనిజాలుఉంటాయి వెన్నకు బదులుగా ఈ పండ్లలోని గుజ్జును కొన్ని హోటళ్లలో మాంసాహార వంటకాల్లో వాడతారు. ఇంకా ఈ పండుగుజ్జును సలాడ్లు, ఐస్ క్రీంల తయారీలోనూ వాడతారు

ఈ పండు తినడంవల్ల గుండెకు, చర్మానికి మంచిది. ఇన్సులిన్ ఉత్పత్తి సమన్వయం అవుతుంది. కీళ్లనొప్పులు తగ్గుతాయి

కానీ ఈ చెట్ల ఆకులు, బెరడు కాస్త విషపూరితం. ఇవి..ఆవులు, గేదెలు, మేకలు, కుందేళ్లు, పక్షులు, గుర్రాలకు హానిచేస్తాయి

కేలరీలు, ఆరోగ్యవంతమైన కొవ్వు అధికంగా ఉండటంవల్ల సహజసిద్ధంగా బరువు పెరగాలనుకునే వారికి అవకాడో తింటే ప్రయోజనం ఉంటుంది.

Almond Tree…బాదం చెట్లు

Almond Tree…బాదం చెట్లు

బాదం చెట్లు 13 నుంచి 33 అడుగుల ఎత్తు వరకు పెరుగుతాయి. వీటి జీవిత కాలం సుమారు 25 సంవత్సరాలు. బాదం ఆకులు మూడు నుంచి ఐదు అంగుళాల పొడవు ఉంటాయి. ఈ చెట్లకు సూర్యరశ్మి, నీళ్లు ఎక్కువగా కావాలి. ఇసుక, బంకమట్టి నేలలో పెరుగుతాయి.
ఆంగ్లంలో ఆల్మండ్ ట్రీ అంటారు . ఈ చెట్లు రోసేసి కుటుంబానికి చెందినవి. ప్రునస్ డల్సిస్ ఈ చెట్ల శాస్త్రీయ నామం. ఇవి ఎక్కువగా మధ్య ఆసియా దేశాల్లో పెరుగుతాయి. తరువాత అమెరికా, స్పెయిన్, ఇటలీ, మొరాకో, ఆస్ట్రేలియా వంటి దేశాల్లోనూ పెరుగుతాయి
బాదం ఆకులతో విస్తరాకులు కూడా తయారు చేస్తారు. 80శాతం బాదం అమెరికాలోనే పండుతుంది
దాదాపు ఐదు నుంచి ఆరు సంవత్సరాల తర్వాత నుంచి బాదం చెట్లకు కాయలు కాస్తాయి. అవి పండాక పగలగొడితే వచ్చేదే బాదం పప్ఫు. బాదం పప్పు చాలా ఖరీదైనవి మరియు బలవర్థకమైనవి కూడా
బాదంలో తీపిబాదం, చేదుబాదం అనే రెండు రకాలున్నాయి. తీపి బాదాన్ని మిఠాయిల్లో, బాదం పాల కోసం ఎక్కువగా వాడుతుంటారు. బాదం పప్పును నేరుగా తింటారు. రెండోదాన్ని బాదం నూనె తయారీకి ఉపయోగిస్తారు
బాదం పప్పుల నుండి పాలు, పప్పు, నూనె వంటివి తయారు చేస్తారు. ఈ పప్పులో ఉండే మెగ్నీషియం కండరాల నొప్పుల్ని దూరం చేస్తుంది. క్యాల్షియం ఎముకల్ని దృఢంగా చేస్తుంది. బాదం పాలలో విటమిన్ ఈ ఉంటుంది. ఇంకా ప్రొటీన్ ఫాస్ఫరస్ పొటాషియం, జింక్, కాపర్, బి విటమిన్లు, పీచు పదార్థం వంటివెన్నో బాదం గింజలలో ఉంటాయి
బాదం నూనెల్ని సౌందర్య ఉత్పత్తుల్లో, కొన్ని రకాల ఔషధాల్లో వాడుతుంటారు.
బాదం గింజల్ని మెదడుకు మేత అంటారు. పిల్లల్లో జ్ఞాపకశక్తి పెంచడానికి బాదం పప్పులు తినిపిస్తుంటారు. బాదా పప్పును నేరుగా కాకుండా రాత్రంతా నానబెట్టు ఉదయాన్నే బాదం పైన ఉన్న తొక్కను తొలగించి తింటే ఇంకా ఎక్కువ పోషకాలు అందుతాయి.